Na een recent 45-jarig werkjubileum is er nu een volgende mijlpaal gekomen voor onze Els: pensioen! Ik ging even met haar samenzitten om terug te blikken op haar tijd bij WSB, want zo’n bijzondere carrière mag niet onopgemerkt blijven.
De Backoffice
Els haar thuishaven was voor vele jaren de backoffice. Het kloppend hart van WSB waar orders worden doorgezet, klanten te woord worden gestaan en de buitendienst wordt ondersteund. Maar ook de plek waar volop wordt gesnoept. ‘Toch Els?’
Els lacht me met twinkelende oogjes toe. 'Oh, veel snoep ja. Vooral die dropjes...die staafjes met die vulling zijn zo lekker. Hoe heten ze ook alweer?’
‘Ga ik voor je opzoeken. Ik weet het zo ook niet. Maar, je hebt een fijne tijd gehad volgens mij, bij WSB. Wat is nou een echt memorabele dag geweest in al die vijfenveertig jaar bij ons?’
‘Oei, een moeilijke. Veel positief, sommige minder leuk. Ik moet direct aan Fredje denken, maar misschien is dat niet leuk voor nu. Hem missen we wel erg. Het was heftig om mee te maken hoe je zo snel iemand kan verliezen, iemand waar je toch wel dertig jaar mee hebt samengewerkt. Verder waren er ook veel leuke zaken hoor! Van die chaotische dagen, waar alles net goed gaat. En dan nu,’ Ze zucht enigszins bedenkelijk, ‘pensioen.’
Ander werk
Na een kleine afdwaling in ons gesprek ben ik ook wel benieuwd: ‘Is er een moment geweest dat je twijfelde over ergens anders gaan werken – en waarom bleef je uiteindelijk toch bij WSB werken?’
Els lacht. ‘Geen moment. Natuurlijk zijn er altijd ups en downs. Maar ik heb zoveel mooie kansen gekregen bij WSB. Dus zelfs toen mij een aanbod werd gedaan, moest ik niet denken aan ander werk. Dit werk past goed bij mij en ik ben trots op waar we zijn gekomen.’
‘En nu is het moment hier dat je (langzaam) afscheid neemt van WSB. Niet meer werken… Waar ga je nu veel tijd in steken?’
'Ik weet het niet! Ik laat het gewoon over mij heen komen. Ik heb geen plannen. Misschien weer wat broden en taarten bakken. Naar ons huisje aan zee. Verder weet ik het echt niet. We zien wel.’
‘Wil je nog iets zeggen tegen je collega’s?’
‘Zo veel! Ik heb ook een brief geschreven. Maar dat is te lang voor in dit interview. Ik ben vooral heel trots op hoe het team is gegroeid. Jullie zijn echt een stel leuke mensen. En ik ga jullie zeker nog eens zien. Het is geen doei of dag, maar tot ziens met een glimlach.’
Namens het hele team wil ik Els bedanken voor al haar inzet, positiviteit en ik wens haar veel mooie dagen toe vol geluk, mooie dagen met de familie en lekker genieten aan zee of in de tuin.
P.S. Die dropjes heten Confectstaafjes!